آزمایش‌های رئولوژیکی روی روکش‌های درپوش ساخته شده برای درب بطری‌های پلاستیکی.
آیا می دانستید که آستر داخل درب بطری قطعه ای بسیار مهندسی شده است؟ انتخاب یک آستر درپوش مناسب برای اطمینان از مهر و موم محکم پس از بستن درب بطری، یک کار حیاتی است. هنگامی که بطری ها حاوی مواد غذایی، آب، نوشابه، داروها و محصولاتی هستند که مستقیماً با ایمنی مصرف کننده مرتبط هستند، مواد مهر و موم از اهمیت بالایی برخوردار است. مواد آستر بر اساس الزامات مختلفی مانند جلوگیری از نشت، ایجاد مانع رطوبت، مقاومت شیمیایی و ماندگاری انتخاب می شوند. طیف گسترده ای از پلیمرها (تفلون، سیلیکون، پلی اولفین ها)، فوم های پشت کاغذی، فویل های آلومینیومی برای تولید آسترهای کلاهک استفاده می شود.

یک تولید کننده آستر درپوش با ما تماس گرفت که مشتاق درک رفتار جریان مواد پلاستیکی مورد استفاده برای آسترها بود تا قطعات باکیفیت را محکم در داخل درب بطری قالب بندی کند و مهر و موم خوبی ایجاد کند. ما از رئومتر مویرگی خود برای آزمایش یک ترکیب پلی پروپیلن (PP) استفاده کردیم که در دمای 230 درجه سانتیگراد با زمان پیش گرمایش 900 ثانیه و نیروی فشرده سازی 5000 نیوتن قبل از اکستروژن از طریق یک قالب مویرگی 20 میلی متری ذوب شده بود. این ترکیب PP در محدوده 10 s-1 تا 1000 s-1 در معرض نرخ های برشی افزایشی قرار گرفت که در نتیجه کاهش مقادیر ویسکوزیته 2875 Pa•s (در 10s-1) تا 176 Pa•s (در 1000s-1) مشاهده شد.

ما متوجه شدیم که این ماده به زمان پیش‌گرم کردن طولانی‌تری و نیروی فشرده‌سازی بیشتر برای ذوب آن به طور همگن بدون حباب هوا نیاز دارد. در مقایسه، یک گرید PP تمیز به طور همگن بین 200 تا 250 درجه سانتیگراد پس از پیش گرمایش برای حدود 300 ثانیه و سپس فشرده شدن با نیروی کنترل شده 500 نیوتن، به طور همگن ذوب می شود. نمودار نرخ برش در مقابل ویسکوزیته (خط سبز) در سمت راست نشان می‌دهد که این ماده بسیار حساس به برش است.