EN 2597:1998 یک استاندارد آزمایشی است که روش تعیین استحکام کششی نهایی، مدول کششی، نسبت پواسون و کرنش در هنگام شکست در کشش پلاستیک های تقویت شده با فیبر کربن را به شکل ورقه های یک طرفه مشخص می کند. EN 2598 برای توسعه محصول و کنترل کیفیت توسط طیف وسیعی از تولیدکنندگان که از ورقه‌های فیبر کربنی استفاده می‌کنند، از جمله صنایع هوافضا، خودرو، انرژی بادی و ساخت‌وساز استفاده می‌شود. این روش فقط برای نمونه هایی قابل استفاده است که محور عمود بر جهت الیاف باشد. آزمایش زمانی که محور موازی با جهت فیبر است، نیاز به استفاده از EN 2561 دارد.